تلخ تر ازجام زهر

 

امروزسالروزحمله نظامی گسترده عراق به ایران و شروع جنگیست که کمتر کسی گمان به درازا کشیده شدنش، آنهم برای 8سال(2855روز)،می بُرد. جنگ ما پایان یافت.اما خوب است بدانیم تلخی این جنگ نه برای "جام زهر"یست که نوشیده شد،بلکه ازخودجنگ است.آنروزی که می گفتیم:" این اسلام(اسلام انقلابی سال57) دنیارافتح خواهدکرد"،بایدبه فکرتحریک شدن کشورهمسایه ای که بیش از 60%مردمانش شیعه مذهبند و حکومت دست اقلیت سنیست،می بودیم.جالب آنجاست که حتی در گرماگرم جنگ نیز شعارمیدادیم "راه قدس از کربلا میگذرد".

دراینجا ،قصدمن آن نیست که به شرح علل وانگیزه های شروع و پایان یافتن دیرهنگام جنگ بپردازم،ویاازآسیبها و پیروزیها بنالم وبگویم،چه،که اززوایای تازه ای ،چندیست هم میبینیم و هم میخوانیم که بدان پرداخته میشود.تاآنجا که رسانه عمومی تلویزیون نیزهمین چندشب پیش،درمجموعه ای مستند به گوشه هایی از این جنگ اشاره میکند که برای عموم جامعه تازگی دارد.(مانند نامه محسن رضایی فرمانده سپاه پاسداران به آیت الله خمینی برای" استخاره گرفتن" جهت انجام عملیات-گم شدن گردان حبیب در منطقه جنگی و.....)

از این رو بهتردیدم با گزینش تصاویری از جنگ،تلخی اش رایادآورباشم.

 برای دیدن تصاویر برروی"ادامه مطلب"کلیک کنید...

سار چشمانش

 

من شفای چشم بیمارخویش را

کی طلب از بوی پیراهن کنم؟

چشم،چون روگشاید،روی مهتابش نبیند

بسته درتاریکنای شب بماند،بهتراست

فاصله،

گرچه ازکجاتاناکجای ذهن هاست

لیک،فاصله ازبهرما

لحظۀ نادیدن چشمان اوست

هی فلانی...

با سار چشمانش بگو،

بام پُرسوزوگدازجان ما

منتظرتاسایه بان پَرهای پُرمهرشماست

تشنه ماندن ازبرای ابربی باران او

بهترازسیرابی ازسیلابهای کم بهاست